Mendilibarrek nahi zuena
REALA 0
OSASUNA 0
Osasunak menderatu du partida, eta bere jokoa ezarri. Reala, aldiz, ez da eroso aritu.
- Iragarrita zegoena bete egin da. Reala-Osasuna derbiak lotua izateko traza zeukan. Halaxe nahi zuelako Mendilibarrek, halaxe prestatu duelako bere taldea, eta gero, bere jokalariek lana ondo egin dutelako.
- Iragarrita zegoena ez da erabat bete. Realeko entrenatzaileak egin du huts. Kale. Ruben Pardoren beharra du taldeak erasoan, baina aulkian utzi du. Mendilibarri erraztu egin dizkio gauzak. Gustura irakurriko zuen ziurrenik Realaren 11koan zein falta zen Zaldibarko entrenatzaileak.
- Ez da ulertzen erraza Montanierren erabakia. Ondo jokatzetik zetorren taldea, jokalariak eroso zebiltzan, estilo jakin baten oinarriak jarrita zituen… eta halako batean, horren guztiaren zutabe nagusietakoa kentzea erabaki du. Zergatik? “Osasuna talde fisikoa da, eta zelai-erdian ezaugarri horretako jokalariak behar genituen”. Erabakia: Pardo aulkira. Hortaz, Montanier Mendilibarren jokoan sartu da, euskal herritarrak jokatzea nahi zuen partida eskaini dio. Ez al da logikoagoa aurkaria indartsua bada fisikoz, zuk beste era bateko jokoa egitea? Hain zuzen, joan zen astelehenean eta Malagan azaldu zena halako argitasun handiz.
- Ezinean aritu da Reala. Jokoz kanpo. Baloia zeruetan sarri ibili da, eta bigarren baloietan, askoz hobeto moldatu da Osasuna. Hori nahi zuen Osasunak. Realak berez, ez, baina hala ere, Bravoren sake ia denak luze jotakoak izan dira. Eroso Osasuna horretan ere: ondo jarri, buruz irabazi baloia, eta bigarren baloietan jaun eta jabe. Eta hori dena zartatzeko jokalaria aulkian, ia 80. minutura arte.
- Osasunak lehen zatian eta bigarrenean une batzuetan bakarrik izan ditu arazoak: baloia bere areatik gertu antzean galdu duenean. Luze jo duenetan, lasai asko ibili da: taldea atera aurrera, Realari presioa egiteko aukera kendu, Osasunak berak presioa egin goi antzean Realari, eta lerroak aurreratu, Reala oso gora ez iristeko. Horra estrategia Mendilibarrena.
- Defentsako lanean abila izan da Osasuna. Baina erasoan, asko falta izan zaio; batez ere, bigarren zatian, nahiz eta Onwuk ondo jokatu bere minutuak. Ikusten zen ez zuela golik sartuko mila ordu jokatzen arituta ere. Hor du gabezia taldeak, eta konpondu beharren da azkar.
- Realak Osasuna nahasi den uneetan bakarrik izan da Real bizi hori, azken metroetan zitala. Gutxiegi izan da gauza onerako. Ez dio utzi aurkariak bere jokoa egiten, eta berak ere ez du asko egin bere jokoa ezartzeko (aulkitik hasita).
- Zelai-erdian ez dira eroso ibili Illarra, Zurutuza eta Xabi Prieto. Azkeneko biak oso aurrean edo oso atzean aritu dira, orekarik gabe, espazioak ondo bete ezinda. Osasunako Raoul Loe eta Oier euskarriek zeresana esan dute deserosotasun horretan; sekulako lan egin dute. Eta Illarra ere ondo lotu du punta-erdian aritu izan denak (mugimenduak ibili dira Armenteros, Sisi eta Cejudo).
- Iragarrita zegoena hankaz gora bota zezakeen jokaldia hasierako minutuetan izan du Realak, baina Velaren burukadari dotore, fin eta eraginkor bota dio hordagoa Andres Fernandez atezain onak.
- Lotua zegoena askatzera atera da Pardo, eta antzeman du taldeak. Baina oso berandu izan da. Realak partida ia osoa harrika bota duela esatea ez da asko esatea, oso nabarmena izan baita. Ezin hiru urrats on elkarri kateatu, ezin aberatsen lekuan pausatu, beste askotan gertatu izan zaion bezala. Gaitza du aspaldikoa hori taldeak.
- Eta Osasunarentzat ere puntua ez gauza handia. Bat gehiago, baina ezin zulotik atera. Hirugarren partida jarraian du golik jaso gabe, eta ez da oinarri txarra; are gehiago, gaur bezain antzu aritzen bada erasoan.